De Poolshoogte
Begin jaren 70 mocht ik als meiske van 4/5/6 jaar oud altijd met opa mee naar het bos. Opa werkte namelijk in het bos, en hij had zelfs een eigen “Pipo de clown en Mammeloe wagen” waar hij met zijn mannen koffie in dronk. Zodoende kwam ik ook regelmatig in de bossen rondom Emmen, Valthe en Odoorn. En ook kwam ik regelmatig met Opa bij de Poolshoogte in Odoorn.
Opa werkte namelijk voor de Grontmij, en zo rondom 1972/73 heeft hij daar nog gewerkt met het aanleggen van het theehuis, en de spartelvijver ervoor. Nu weet ik niet of hij ook betrokken was bij het plaatsen van de uitkijktoren op de bloedbarg, maar dat zal ik nog eens navragen.
Hoe dan ook, ik kan me nog levendig de uurtjes herinneren dat ik druk was met het schoonmaken van de schaftkeet, en het rondstruinen in de bossen rondom die schaftkeet. Opa deed dan datgene wat hij moest doen, en ik “zorgde” voor de werklui 
Die bossen zijn mij om die reden dan ook erg dierbaar, en ik heb er menig uurtje in doorgebracht. En ook in latere jaren kwam ik er graag, zo hebben mijn wederhelft en ik er heel wat uurtjes doorgebracht, al wandelend en pratend met elkaar. En als we dan uitgewandeld waren, dan kwamen we altijd uit bij de Poolshoogte, waar we dan een kop koffie dronken met een stuk bosbessentaart terwijl om ons heen de wereld steeds rustiger werd, en het zachtjes begon te regen….
Afgelopen weekend besloot ik vanuit een stukje jeugdsentiment maar weer eens naar de poolshoogte toe te gaan. Nieuwsgierig of het er nog steeds was, en of de zelfde sfeer er nog steeds hing. En ja… dan schrik je als je bijna 4 jaar na dato tot de conclusie komt dat er iemand is geweest die een lucifer heeft gehouden bij het theehuis wat door mijn opa gebouwd is…..
Er stond dus een noodvoorziening in de spartelvijver, en een nieuw theehuis was in de maak… Tja, dan kom je weer tot de conclusie dat niets blijvend is, en dat alles voorbij gaat. Wat niet voorbij gaat, en daar ben ik nog steeds verbijsterd van, is het vertrouwen en de gastvrijheid van de uitbater van het theehuis.
Aangezien ik mijn jongste zoon een hamburger beloofd had, en ik nog geen tijd had gehad om langs een pin-automaat te gaan, was mijn eerste gang om te informeren of ik daar ook kon pinnen. Nee, dat was niet mogelijk, maar dan kwam ik een andere keer toch terug, of als ik thuis was, dan kon ik de nota toch even voldoen via internet bankieren?
Ik was perplex en vond het indrukwekkend. Eten op de pof aanbieden aan een toerist… Dàt maak je ook niet vaak meer mee. Indrukwekkend is het feit dat ze het vertrouwen in de mensheid niet verloren zijn, ook niet na die idioot die een lucifer bij het oude pand heeft gehouden.
Kortom, als je in de buurt van Borger, Odoorn, Valthe of Emmen bent, en je wilt genieten van mijn opa’s bossen, en de gigantische gastvrijheid van het Theehuis de Poolshoogte, ga er dan eens langs. De kwaliteit van het eten is heel goed ( zalige kroketten) en de omgeving bijzonder.
# Terras Restaurant Theehuis Poolshoogte
# Boswachter Meelkerlaan 5
# 7873 TE Odoorn
Odoorn ligt op de Hondsrug en is vanaf de N34 (Emmen – Groningen) gemakkelijk per auto bereikbaar.
