Met de bus..
ik ga met de bus naar leeuwarden.
Zolang als we hier wonen, nog nooit met de bus geweest.
Ben beniewd…en zelfs nerveus…:-)
tot laters….
0 Comm
Maandagmorgen overdenkingen
Zoals bekend ik schrijf ik ook voor infonu.nl. Dat zijn kleine artikeltjes, met als doel om een klein beetje aan inkomsten te genereren. Tot nu toe heeft me dat 131 euro opgeleverd. Niet gek, zou je zo zeggen.
Hoe werkt het ook al weer bij infonu.nl.
Dat is simpel. Je schrijft een artikeltje, en als iemand je artikel leest, en klikt op een advertentie wat erbij staat dan levert je dat een paar centen op. Nu is het zo geregeld, dat de helft van die inkomsten naar infonu.nl toe gaat.En terecht, zij hebben ook veel werk aan de site.
Maar goed… Nu komt het volgende, en daar wil ik graag jullie mening over hebben.
Ik loop er hard over na te denken, om die artikeltjes hier neer te zetten, en bij infonu.nl weg te halen. De reden waarom is heel simpel, ook hier op het log staan reclames, die bedoeld zijn om de kosten van mijn web-activiteiten te drukken. Want ook een domein kost geld…
Staan de artikeltjes hier, dan gaan alle opbrengsten naar mij. Dat is het voordeel. De vraag is alleen of ze dan nog dezelfde hoeveelheid aan bezoekers trekken… Dat is het nadeel.
Tja… Roept u maar, zou ik zo zeggen.
PS. Als ik dat ga doen, dan gaat ook de vormgeving van dit log veranderen, of ik maak er een andere categorie bij of zo…
't is volbracht, De Gulden Gulden is er weer….
Zucht… En wat een bevalling was het. Echt, kinderen krijgen gaat bij mij sneller…Maar het resultaat is er, inclusief een verschrikkelijk grappig filmpje over consuminderen 
En die houden we er ook nog even in. Nu alleen nog een beetje afstellen en “prutsen” en dan is het goed.
Nu nog een borrel en de hond uitlaten, en dan naar bed. Morgen weer een dag.
Voor de gulden gulden lezers:
Ik ben bezig met onderhoud aan De Gulden Gulden, daarom ben je hier terecht gekomen.
Lees en kijk rond, en zodra De Gulden Gulden weer online is, kom je daar weer terecht.
Vissen en bot vangen…
Kreeg ik dus gisteren dus dit mailtje in mijn mailbox:
Subject: Webmail Upgrade & Onderhoudþ
From: “Administratie KPN” <dick.speece@Vanderbilt.Edu>
Geachte KPN webmail gebruiker,
We zijn momenteel bezig een onderhouds-out proces om alle KPNwebmail-account. Om dit proces te voltooien moet je antwoord op dezee-mail en voer uw
Voor wat het waard is: Consuminderen thuis
Consuminderen thuis, dat is dus een log waar ik bij tijd en wijle kippenvel van krijg. Dit is in mijn ogen een “echt” consuminder log. En waarom? Wel heel simpel. Dit is een blog met postings recht vanuit het hart, en die goed laten zien wat “consuminderen” inhoudt.
En Consuminderen met een hoofdletter doet Marga. Wat ooit begonnen is vanuit een stuk idealisme en een gedeelte moeten, is nu veranderd in domweg moeten. Het idealisme is op de 2e plaats gekomen.
Ik ken Marga ook al jaren. Niet dat we dagelijks bij elkaar op de stoep staan, want dat is niet mogelijk, maar wel omdat we al jaren deel uitmaken van dezelfde consuminder groep. Wat me vanavond raakte, was haar log van 8 november. Daarin schreef ze:
Donderdag mocht ik mijn eerste pakket ophalen. Ik moest wel even een geestelijk drempeltje over, maar ben toch maar gegaan. Een keer of wat eerst langs gelopen, want het bleek een gewoon huis te zijn, waar wel wat stichtingen ook zaten, gezien de borden bij de deur en je moest aanbellen. Maar ik ben toch maar naar binnen gestapt uiteindelijk.
In 4 rake zinnen een hele wereld geschetst. Je ziet het zo voor je. Je voelt de emotie. En het doet iets met de lezer. Tenminste, het doet wel iets bij mij. Het raakt me als mens, en doet me wensen dat ik op de ene of andere manier iets voor haar kan doen.
Ik ben ook niet de enige die geraakt wordt door Marga’s log. De reacties van de mensen spreken boekdelen.
En voor wat het waard is, dat is dus datgene wat ik zoek in een consuminder blog. Blogjes die je aanspreken, die je raken, en die je aan het denken zetten.
Website: Mag het wat minder zijn, Consuminderen thuis [Rating:3.5/5]
Sint maarten
Vandaag is het Sint-Maarten. En aangezien wij in een klein dorp wonen, in een doodlopende straat, is het altijd maar weer afwachten of er kinderen aan de deur komen.
Dit jaar komen er kinderen aan de deur. Ik heb er nu al 10 gehad, en dat is 20% van alle kinderen die er bij ons op school zitten. Drukke avondje dus.
Zoonlief(12) is nu ook onderweg. Zijn laatste jaar… Wat worden ze dan groot. Ik kan me nog levendig herinneren hoe ik voor 18 jaar terug voor het eerst met mijn oudste zoon ging lopen. Wat er natuurlijk op neer kwam, dat ik bij de deur stond te zingen, en hij verstopt stond achter de schuurtjes, want het was toch wel erg eng… Dat aanbellen voor snoepjes, en dan ook nog zingen.En dan al die jaren de stress voor “de juiste” lampion…
Mijn jongste zoon is pragmatischer. Die gaat weg met een lampion die ik voor 2 jaar terug een keer heb gemaakt van een schoenendoos, zilverfolie en snoeppapiertjes. Die is vanmiddag weer van de kast gehaald, afgestoft, en de plakband randjes die losgelaten zijn, weer gerepareerd. Hij is namelijk niet van plan om er geld aan uit te geven, dat hele Sint-Maarten gedoe. Hij wil alleen maar incasseren. Snoep. Veel snoep. En of het goed was dat hij tot 22:00 uur weg bleef… Want dit wat het laatste jaar dat hij nog kon lopen.
Nou nee dus. Zoonlief mag niet tot 22:00 wegblijven. 20:30 vind ik een hele mooie tijd. En bovendien, we hebben hier niet een voldoende woningen om zo lang weg te blijven. Als hij dat wil, dan moet hij eerst met de bus naar het volgende dorp. Dat doen we dus maar niet.
Volgens zoonlief snap ik er helemaal niets van, en wordt ik bekeken alsof ik een gibbon ben met een druipneus. Dat duurt trouwens ook maar heel even, want tegen de tijd dat “de dames” komen waarmee hij gaat lopen is hij alles al weer vergeten.
En ik? Ik geniet er nog even van dat mijn zoon Sint-Maarten loopt. Volgend jaar is het afgelopen, en staat hij aan de deur, stil te wensen dat hij ook nog één jaar Sint-Maarten zou kunnen lopen.
update: 18:46 –> 13 kinderen aan de deur gehad.
update: 19:50 –> 18 kinderen aan de deur gehad.
Zuinigaan
Als je goedkoop en toch gezond wil eten, dan moet je vooral niet gevoelig zijn voor alle reclameboodschappen die je overspoelen.via Zuinigaan.
Kijk, dat is dus een opmerking naar mijn hart. Zo is het ook. Ik kan zelf heel goed tegen alle reclame krantjes en folders. Ik gooi ze gewoon in de oud-papier bak, die op 50 cm van de brievenbus staat.Opgeruimd staat netjes.
Wel is mijn streven om zo vaak mogelijk verse groente’s te eten. Zo hadden we vandaag nog een spitskooltje. Lekker. Ik ben in het bezit van een hele oude keukenmachine, die zo’n kooltje in 2 minuten helemaal fijn schaaft. Fijner als de voorverpakte verpakkingen met spitskool in de winkel. En dan hebben we het nog niet eens over het prijsverschil….
Heb je trouwens al eens geroken hoe “vies” of de lucht is die in zo’n voorverpakt pakje kool zit? Nou, als je daar maar lang genoeg met je neus in zit, dan hoef je je eigen eten niet meer. En dat is natuurlijk ook weer voordelig…
Ik heb dus ook een twitter account. Want ja, iedereen twittert en was toch wel nieuwsgierig naar het twitteren. Het is nog een hele kunst om een berichtje te schrijven in 140 tekens… Helemaal als je gewend bent om te emailen en te bloggen. Want ja, wat zijn nu 140 tekens?
Nu moet ik nog zien uit te vinden welke twitter-toestanden leuk zijn om te volgen. En hoe het precies werkt…En voor de mensen die nieuwsgierig zijn .. Ik twitter als Dalanjoo, met dubbel oo. Er was namelijk al iemand met één “o”.
Oh ja, zijn er nog mensen met twittertoestanden, waarvan ze zeggen: “hey, dat is leuk, dat moet je volgen!” ?
Als je dan toch lenen moet, vergelijk de rente’s! | De Gulden Gulden
Als je dan toch lenen moet, vergelijk de rente’s!
Er kunnen momenten zijn dat je geen buffer meer hebt, maar toch een of meerdere rekeningen die je moet betalen. Zo kan het zijn dat je elektra jaarafrekening vies tegen valt, of dat je een toeslag terug moet betalen.
via Als je dan toch lenen moet, vergelijk de rente’s! | De Gulden Gulden.
