Babyvoetjes en koetjesrepen
Ik ben niet zo’n sentimenteel type. Ik ben ook niet het type wat uren kan kwijlen bij schattige babykleertjes en aanverwante toestanden. Ik heb ook niet veel geduld voor kleine kinderen. Wat dat aangaat is het maar goed dat ik niet in de kinderopvang zit… Ik zou er helemaal gek van worden.
Wel ben ik het type dat altijd vergeet koekjes en snoep in huis te halen. Wat dat aangaat heb ik consuminderige kinderen. Ze vragen ook niet meer, want ze weten dat er toch niets in huis is.
Heel erg leuk is het om te zien hoe verschillend de kinderen zijn. Geef je beide kinderen een chocolade letter, dan heeft de oudste hem in 3 minuten op, en de jongste die bewaard hem rustig tot de pasen. Kreeg de oudste één euro om iets lekkers te halen in de supermarkt, dan was dat bij thuiskomst ook binnen één kwartier op. Krijgt mijn jongste één euro om iets lekkers te halen, dan koopt hij 10 koetjesrepen, legt die in de koelkast, en eet elke 2e dag één koetjesreep.
Zo moet mijn jongste zoon binnenkort weer nieuwe schoenen hebben. Hij is al weer uit zijn schoenen gegroeid. Hij is nu 12, en heeft maat 42… Het is bijna niet voor te stellen hoe klein zijn voetjes ooit waren, en hoe groot ze nu zijn.Vanmorgen met afstoffen viel me dat weer op.
Ik heb ooit voor vaderdag een afruk gemaakt van zijn voeten.
We hadden toen niet veel geld om handen, en ik wilde toch iets bijzonders doen. En dus heb ik een wc-rolletje met papier-maché verstevigd, geschilderd, en daarna een afdruk van zijn voetjes erop gezet. Iedere keer als ik nu afstof, dan zie ik die voetjes weer, en bedenk ik mij hoe groot hij is geworden.
Zo kwam ik net nog op een site uit, waar ze eenpakketje aanboden waarmee je een gipsen afdruk kun makenvan een babyvoetje of babyhandje. Ik denk dat ik nog maar één of 2 van die pakketjes haal, en die in mijn cadeautjes bak leg. Vroeg of laat moet ik toch nog wel weer op kraamvisite en dan heb ik een origineel cadeautje zonder dat ik daarvoor de deur uit moet.
Een cadeaudoos is wel heel consuminderig. Het idee is ook heel simpel, iedere keer als je iets ziet voor een prikkie wat leuk is als cadeautje, dan haal je dat en doe je dat in die doos. Op die manier heb je altijd iets voorhanden als je naar een verjaardag toe moet, en je niet op kosten gejaagd wilt worden.










